Najnowszy raport „State of the Nordic Region 2016” Nordyckiego Centrum Rozwoju Przestrzennego (ang. Nordic Centre for Spatial Development – Nordregio) po raz pierwszy w historii tej instytucji formułuje wskaźnik określany jako indeks potencjału regionalnego (Regional Potential Index), za pomocą którego porównano efektywność 74 regionów administracyjnych w krajach skandynawskich.
Pod uwagę wzięto podstawowe wskaźniki ekonomiczne, demograficzne i dotyczące zatrudnienia w regionach. Na indeks składa się 9 poszczególnych wskaźników określających:
• potencjał demograficzny (gęstość zaludnienia, saldo migracji, stopy obciążenia demograficznego oraz odsetek kobiet),
• potencjał na rynku pracy (wskaźnik zatrudnienia, odsetek osób w wieku produkcyjnym z wyższym wykształceniem, stopa bezrobocia wśród młodzieży)
• oraz potencjał gospodarczy (PKB na mieszkańca i wysokość wydatków na inwestycje badawczo-rozwojowe).
Najwyższą wartość wskaźnika RPI przyznano Oslo. Tuż za stolicą Norwegii znalazł się region tzw. „Wielkiej Kopenhagi” (Hovedstaden) i Sztokholm. W pierwszej dziesiątce znalazły się także cztery inne regiony Norwegii – Akershus (poz. 4), Rogaland (6), Sør-Trøndelag (7) i Hordaland – oraz region Helsinki-Uusimaa w Finalndii (poz. 5), szwedzka Uppsala (9) i okręg Reykjavíku na Islandii (10).
Szwedzkie regiony Jönköping i Jämtland, a także norweskie Troms, Nord-Trøndelag i Finnmark były tymi, w których nastąpił największy w całej Skandynawii wzrost wskaźników, natomiast region Zelandii w Danii odnotował w ujęciu ogólnym największy spadek.
Julien Grünfelder, rzecznik Nordregio stwierdził, że cała pierwsza trójka najlepszych regionów jest w fazie wyraźnego wzrostu.
„Oslo, Kopenhaga i Sztokholm są teraz jednymi z najbogatszych regionów w Europie. Wzrost jest napędzany, między innymi, przez szybki przyrost populacji. W ciągu 20 lat przybyło nam 2,7 miliona osób, do obecnej liczby 26,5 mln, przy czym 97 procent tego wzrostu odnotowano w 30 największych metropoliach” powiedział Julien Grünfelder serwisowi The Local.
Szczególnie dobre wyniki można zaobserwować w regionach, gdzie dominują zakłady przemysłowe, usługowe i biznesowe związane z wydobyciem ropy naftowej i gazu. Znaczna część regionów o wysokim potencjale wzrostu regionalnego znajduje się w Danii i na Islandii. W Szwecji i Finlandii zróżnicowanie pomiędzy najsilniejszymi i najsłabszymi regionami jest większe niż w innych krajach.
Rosnąca liczba ludności głównym motorem wzrostu
Raport Nordregio stwierdza, że we wszystkich regionach w Danii, Norwegii i Islandii nastąpił wzrost populacji, podczas gdy populacja Szwecji i Finlandii wzrosła w obszarach miejskich i uległa spadkowi na obszarach wiejskich.
Spośród największych nordyckich obszarów miejskich, największy wzrost liczby ludności w latach 1995 – 2015 odnotowano w Oslo, wynosi on 33,6 procent, z 996 857 do 1,33 mln mieszkańców. W Sztokholmie, który nadal jest największym miastem w Skandynawii, nastąpił wzrost liczby mieszkańców o 28,4 procent, do liczby 2,21 mln.
Natomiast populacja duńskiego regionu stołecznego w roku 2015 wyniosła 2,13 mln, co stanowi wzrost o 13,7 procent w stosunku do danych z 1995 roku.
Najszybciej rozwijającym się obszarem miejskim spośród wszystkich w Skandynawii był norweski region Stavanger, którego populacja wzrosła o 36,8 procent i obecnie liczy 290 000 mieszkańców.
Pełna wersja raportu „State of the Nordic Region 2016”: www.nordregio.se
