6 lat temu Nicea została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a ten zaszczytny tytuł zawdzięcza wielowiekowej tradycji bycia zimowym kurortem Europy. Trudno znaleźć drugie takie miejsce, gdzie pałace, hotele, ogrody, place, promenady i parki tworzą spójną przestrzeń, która ma usatysfakcjonować nawet najwybredniejszych odwiedzających.

27 lipca 2021 roku Nicea została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako „zimowy kurort Riwiery”. To wyróżnienie podkreśla wyjątkową, uniwersalną wartość nicejskiego dziedzictwa architektonicznego, krajobrazowego i urbanistycznego, będącego połączeniem międzynarodowych wpływów kulturowych. Podkreśla również urok miasta, jego styl życia, historię oraz zdolność do przyjmowania i urzekania turystów przez cały rok, tak jak miało to miejsce w minionych stuleciach.

Zanim w pierwszej połowie XX wieku Nicea stała się bardzo popularnym kurortem, wcześniej była cenionym celem zimowych podróży europejskich arystokratów, koronowanych głów północnej Europy, a także bogaczy przemysłowych, którzy przybywali na Lazurowe Wybrzeże, by spędzać tu wakacje.

Zimy były tu znacznie łagodniejsze niż w ich krajach. Aby ugościć tych „zimowników”, budowano pałace, luksusowe hotele, ekstrawaganckie rezydencje, kasyna, a także miejsca kultu religijnego i spotkań towarzyskich. To była epoka dobrobytu, która pozostawiła niezwykły ślad w dziedzictwie architektonicznym Nicei, które turyści mogą podziwiać do dziś.

Założono wtedy również bujne ogrody, prawdziwe oazy w sercu tętniącego życiem miasta. Zainspirowane były one tradycją ogrodów francuskich i angielskich, lecz wzbogacone o egzotyczną roślinność. Miały one sprawić, że zimowi turyści ukoją tu ciało i umysł. Ich bujna i różnorodna, wręcz tropikalna roślinność wzbogaca miejski krajobraz i wciąż zachwyca odwiedzających.

Obszar miasta wpisany na listę UNESCO obejmuje 522 hektary, obejmujące całą linię brzegową Nicei, w tym słynną Promenadę Anglików; elegancką linię brzegową otoczoną palmami i wspaniałymi budynkami. Objęte ochroną jest także Wzgórze Zamkowe i jego park krajobrazowy, swoisty balkon z widokiem na Zatokę Aniołów i port w Nicei. Obszar objęty ochroną obejmuje również część starówki: tętniący życiem Cours Saleya, gdzie znajduje się rozległy targ kwiatowy, zaliczany do najpiękniejszych we Francji, oraz pobliskie dzielnice mieszkalne z domami o misternie zdobionych fasadach. Warte podkreślenia jest zaangażowanie Nicei w zachowanie tego wyjątkowego zespołu architektonicznego, w tym kościołów i kaplic, które tworzone były dla ludzi różnych wyznań.

Do Nicei łatwo dolecieć jest samolotem. Tamtejsze lotnisko, Nice Côte d’Azur, to drugi największy port lotniczy we Francji z którego do centrum szybko dojedziemy nowoczesnym tramwajem. Ten tramwaj także (bezpłatnie) łączy dwa terminale lotniska. Ciekawą kombinacją przemieszczania się po mieście i okolicach będzie wykorzystanie wypożyczonego samochodu i korzystanie z transportu publicznego. Na przedmieściach Nicei ulokowane jest 9 parkingów „Park & Ride”, nazywanych tutaj „Parcazur” na których możemy zostawić samochód całkiem za darmo. Warunek jest tylko jeden – przy wyjeździe z parkingu musimy wykazać się wykorzystanym biletem komunikacji miejskiej. Nicejska komunikacja pozwala dotrzeć do okolicznych miast – autobusem linii „620” dotrzemy aż do filmowego Cannes, a autobus „600” dotrze aż do kultowego Monako.

Warto wyposażyć się w kartę „French Riviera Pass”, która oferuje wstęp do dziesiątek atrakcji, a można ją kupić w trzech wariantach – 24, 48 i 72 godziny. Ciekawostką jest to, że w ramach tej karty możemy mieć zapewniony lunch – będzie to nicejska specjalność „socca” – a nawet wieczorny drink w barze na dachu jednego z hoteli. Gdy wybierzemy się poza miasto będziemy mogli odwiedzić jedną z winnic, która zaoferuje nam możliwość degustacji swoich produktów.

Nicea jest więc czymś więcej niż kolejnym pięknym miejscem na mapie Lazurowego Wybrzeża. To miasto, w którym historia, architektura, niezwykły krajobraz i sztuka życia tworzą wyjątkową całość. Wpisanie jej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jest najlepszym potwierdzeniem tej wyjątkowości. Warto przyjechać tu, by zobaczyć nie tylko słynną Promenadę Anglików czy Zatokę Aniołów, ale przede wszystkim poczuć atmosferę miejsca, które od ponad dwóch stuleci zachwyca przybyszów z całego świata.