Z dołu ich prawie nie widać. Dopiero gdy droga z Landeck pnie się ostro w górę, nagle otwiera się widok: szeroki, nasłoneczniony balkon na wysokości 1200-1450 m n.p.m., a na nim rozsypane jak z makiety domy Serfaus, Fiss i Ladis. To nie trzy konkurujące ze sobą kurorty. To jeden organizm, w którym każda wioska ma swoją rolę.
I właśnie dlatego warto tu przyjechać na dłużej niż weekend. Bo Serfaus-Fiss-Ladis działa zarówno latem, jak i zimą, a każda pora roku pisze tu zupełnie inną historię.
Serfaus i najmniejsze metro świata
Serfaus to 1429 m n.p.m. i pierwsza zagadka dla przyjezdnych. W centrum nie ma samochodów. Jest za to… metro. Dorfbahn Serfaus, kolej na poduszce magnetycznej, sunąca w tunelu pod główną ulicą, uchodzi za najmniejsze i najwyżej położone metro na świecie. Cicha, bezemisyjna, przewozi narciarzy i turystów między hotelem a kolejką. To najlepszy symbol tego miejsca: tradycja na zewnątrz, absolutny high-tech w środku.
Serfaus jest najbardziej błyszczący z całej trójki. Luksusowe hotele, nowa 10-osobowa gondola Komperdellbahn za 60 milionów euro, która od sezonu 2023/24 wywiozła narciarzy na 2000 metrów, i królestwo dla rodzin. Latem rządzi tu Murmliwasser – wodny plac zabaw, gdzie dzieci budują tamy i uczą się, skąd bierze się górski potok. Zimą – Kinderschneealm, czyli 125 tys. m kw. stoków zarezerwowanych tylko dla maluchów, z własnymi wyciągami taśmowymi i pierwszym w Europie krzesełkiem dla dzieci.
Fiss. Drewniane balkony i 80 km/h w powietrzu
Fiss jest młodszy duchem. Wystarczy przejść się po starówce, żeby poczuć, że to wciąż wieś rolnicza – ciemne drewno, rzeźbione balkony, freski na fasadach. A pięć minut dalej adrenalina.
To tutaj działa Sommer-Funpark Fiss. Jego gwiazdy zna każdy, kto był w Tyrolu z dziećmi: Fisser Flitzer, tor saneczkowy, na którym sam regulujesz prędkość, Fisser Flieger – lot nad zboczem z prędkością do 80 km/h, i Skyswing – gigantyczna huśtawka dla całej rodziny. Zimą Fiss zamienia się w słoneczne autostrady. Szeroka, czerwona 73-ka z widokiem na dolinę czy 7-kilometrowa Frommesabfahrt, jedna z najdłuższych tras w Austrii, to klasyki, do których się wraca.
Fiss to też strażnik tradycji. Co cztery lata odbywa się tu Fisser Blochziehen – karnawałowy obrzęd przeciągania ogromnego pnia drzewa przez wieś. Hałaśliwy, barwny, kompletnie nie-turystyczny. Przypomina, że pod nowoczesnymi wyciągami wciąż bije wiejskie serce.
Ladis. Zamek, freski i kwaśna woda
Najmniejsza, najcichsza. Ladis spodoba się tym, którzy w górach szukają oddechu. Nad dachami górują ruiny zamku Laudeck z XIII wieku, pamiątka czasów, gdy płaskowyż był ważnym szlakiem do Włoch. Wokół – domy zdobione malowidłami, ławeczki, cisza.
Ladis ma też swoją tajemnicę – źródło Tiroler Sauerbrunn. Kwaśna woda mineralna, znana od stuleci, do dziś tryska u stóp zamku. Można jej spróbować, można też po prostu posiedzieć nad zamarzniętym zimą stawem pod zamkiem, gdzie za przysłowiowe „co łaska” wypożyczysz łyżwy.
Lato. 500 kilometrów wolności
Kiedy schodzi śnieg, region nie zasypia. Wręcz przeciwnie. Otwiera się ponad 500 km oznakowanych szlaków – od spacerów po alpejskich łąkach z widokiem na Inn, po wyprawy na prawie 3000 metrów. Kolejki wywożą cię w górę, więc nie każdy dzień musi być wyczynem.
Rowerzyści mają tu swój raj: widokowe trasy, wymagające singletracki i bikepark. A jeśli chcesz więcej, jest Serfauser Sauser – tyrolka nad przepaścią. Potem obowiązkowy przystanek w górskiej chacie. Kaiserschmarrn, domowe ciasto i taras, z którego widać całą Grupę Samnaun i Alpy Ötztalskie. W Tyrolu wędrówka to nie sport. To styl życia.
Zima. 214 kilometrów tras i gwarancja słońca
Zimą trzy wsie spinają się w jeden z największych ośrodków w Tyrolu: 214 km tras, 68 wyciągów i kolejek, najwyższy punkt Masnerkopf – 2828 m n.p.m. Dzięki wysokości i południowej ekspozycji śnieg leży tu od grudnia do kwietnia, a słońce świeci średnio 2000 godzin w roku.
Układ jest przemyślany: 24% tras to łagodne niebieskie, idealne na początek, 62% to czerwone, szerokie autostrady do szlifowania techniki, a 14% to czarne wyzwania. Są tu legendy – Direttissima o nachyleniu 70% czy Kamikaze, przygotowywany ratrakiem skiroute. Dla tych, co wolą ciszę – 30 km tras biegowych, szlaki do wędrówek na rakietach i wieczorne tory saneczkowe. We wtorek w Fiss, w środę w Serfaus – gondola wywozi cię w górę, a ty zjeżdżasz kilka kilometrów w dół przy świetle czołówek.
I wszystko to bez tłoku na stoku. Dzięki rozciągnięciu ośrodka wszerz masz cel – dziś jedziemy do Masner, jutro na Pezid. A po nartach? Kręgle na lodzie, łyżwy i legendarna restauracja Crystal Cube – szklany sześcian zawieszony na wysokości 2600 metrów.
Informacje praktyczne
Dojazd: Najwygodniej autem – ok. 12 godz. z Warszawy, 9 godz. z Wrocławia przez Innsbruck. Pociągiem do stacji Landeck-Zams, stamtąd autobusem prosto na płaskowyż. Najbliższe lotniska: Innsbruck, Monachium, Zurych.
Kiedy jechać: Lato od czerwca do września, gdy działają wszystkie kolejki. Zima od początku grudnia do połowy kwietnia.
Noclegi: Od luksusowych hoteli w Serfaus, przez pensjonaty w Fiss, po bardziej kameralne i tańsze apartamenty w Ladis. W ferie i wakacje rezerwuj z dużym wyprzedzeniem.
Dla rodzin: Dzieci do 6 lat jeżdżą za darmo. W ośrodku pracuje ok. 250 instruktorów z przygotowaniem pedagogicznym i działa system Helping Hands – pomoc przy wsiadaniu na wyciąg.
Region narciarski Serfaus-Fiss-Ladis zaprosił polskich dziennikarzy na lunch prasowy, aby przybliżyć ofertę turystyczną na zimę i lato, którą przedstawiła Jana Martynková z Tourismusverband Serfaus-Fiss-Ladis. Region stawia na aktywny wypoczynek przez cały rok, łącząc rozbudowaną infrastrukturę narciarską z atrakcjami dla rodzin i miłośników górskich przygód. Zimą oferuje 214 km tras narciarskich, a latem kilkaset kilometrów szlaków pieszych i rowerowych. (gm)
Więcej: serfaus-fiss-ladis.at
All Inclusive
Luksusowy kwartalnik turystyczno-podróżniczy. Od 2004 roku opisujemy miejsca, do których warto lecieć dłużej niż na weekend, i ludzi, którzy je prowadzą.
