Podczas 48 Sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, obradującego w Busan w Korei Południowej, w dniach 26-27 lipca 2026, jednogłośnie zaakceptowano wniosek Tunezji o wpisanie charakterystycznego, biało-niebieskiego miasteczka Sidi Bou Said na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Dossier zgłoszone przez tunezyjskie władze nosiło tytuł: „Sidi Bou Said: śródziemnomorskie centrum inspiracji kulturowej i duchowej”. Położone na malowniczym wzgórzu z rozległym widokiem na Zatokę Tuniską miasteczko słynie z tradycyjnej architektury w stylu arabsko-andaluzyjskim, urokliwych uliczek oraz roli, jaką od ponad wieku odgrywa jako mekka artystów, w szczególności malarzy oraz intelektualistów z całego świata. Osada rozwinęła się wokół grobu sufickiego mistrza Abou Saïd Khalaf Ibn Yahya El-Tamimi El-Béji z przełomu XII i XIII wieku, co nadaje jej dodatkowo wyjątkowy wymiar duchowy. To na cześć tegoż mistyka miasteczko zwie się dzisiaj Sidi Bou Said.
Wpis ma również ważne znaczenie formalne: dotychczas Sidi Bou Said było traktowane jako część stanowiska archeologicznego w Kartaginie (wpisanej na listę w 1979 roku). Teraz uzyskuje w rejestrze status samodzielny, co potwierdza jego odrębną i wyjątkową wartość uniwersalną.
Jest to już dziesiąty obiekt z Tunezji wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Kraj ten umacnia tym samym pozycję jednego z najlepiej reprezentowanych państw w Afryce oraz w świecie arabskim.
Proces aplikacyjny rozpoczął się w lutym 2024 roku, a oficjalne dokumenty złożono w lutym 2025 roku. Dokumentacja powstała pod nadzorem tunezyjskich organów w tym Ministerstwa Spraw Kultury oraz Narodowego Instytutu Dziedzictwa (INP), we współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych Tunezji, licznych instytucji krajowych oraz przy wsparciu Funduszu Afrykańskiego Dziedzictwa Światowego.
Pełna lista obiektów znajdujących się w Tunezji wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO:
- Medyna w Tunisie (obiekt kulturowy, 1979)
- Stanowisko archeologiczne w Kartaginie (obiekt kulturowy, 1979)
- Amfiteatr w El Dżem (obiekt kulturowy, 1979)
- Park Narodowy Ichkeul (jedyny obiekt przyrodniczy, 1980)
- Punickie miasto Kerkouane wraz z nekropolią (obiekt kulturowy, 1985)
- Wielki meczet wraz z medyną w Kairuanie (obiekt kulturowy, 1988)
- Medyna w Susie (obiekt kulturowy, 1988)
- Stanowisko archeologiczne w Dougga (obiekt kulturowy, 1997)
- Wyspa Dżerba (obiekt kulturowy, 2023)
- Miateczko Sidi Bou Said (obiekt kulturowy, 2026)
