W 2024 roku do grona zabytków światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO dołączył bajkowy zamek w Schwerinie a niespełna rok później, w 2025 aż cztery rezydencje króla Ludwika II Bawarskiego. Tym samym, decyzją Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, Niemcy mogą się pochwalić już 55 obiektami uznawanymi za jedne z najważniejszych świadectw historii ludzkości – 52 w kategorii kultura i 3 w kategorii przyroda.
Pałac w Schwerinie
Pałac w Schwerinie należy do najważniejszych budowli historyzmu w Europie. Położony jest na wyspie wśród zielonych ogrodów i niebieskich wód jeziora Schwerińskiego.
Dawniej była to siedziba książąt meklemburskich. Obecnie w zamku mieści się parlament kraju związkowego Meklemburgii-Pomorza Przedniego oraz imponujące muzeum zamkowe. Można tu zobaczyć sale reprezentacyjne wielkich książąt oraz wspaniale zdobioną salę tronową. Przepiękne ogrody zapewnią chwilę odpoczynku.
Zbudowany został w latach 1843–1857 w stylu neorenesansowym na zlecenie Wielkiego Księcia Meklemburgii, Fryderyka Franciszka II. W 1920 roku w komnatach Wielkiego Księcia powstało muzeum pałacowe, które prezentuje rzeźby, obrazy i wyroby rzemieślnicze, głównie z XIX wieku. Park zamkowy w stylu angielskiego ogrodu wiejskiego, znajdujący się na wyspie, rozciąga się tarasowo od oranżerii i groty aż po trawniki z rzadkimi drzewami rosnącymi przy brzegach.
Schloss Schwerin
Lennéstraße 1
19053 Schwerin
http://www.schloss-schwerin.de
Neuschwanstein
Górujący nad Füssen zamek uważany jest za symbol niemieckiego romantyzmu i należy do najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych w Niemczech.
Zbudowany przez króla Ludwika II w 1868 roku wysoko nad zamkiem Hohenschwangau, jego ojca w znanym otoczeniu i nigdy nieukończony,
Pierwotnie zakładano, że budowa potrwa trzy lata, ale ze względu na trudny teren i coraz większy rozmach okazało się to niemożliwe – budowa zajęła kilkanaście lat. Wnętrza zamkowe mają eklektyczny wystrój będący mieszaniną stylów romańskiego, gotyckiego, mauretańskiego i barokowego. Sala tronowa niemal w całości wypełniona jest złotem, a jej podłogę zdobi mozaika.
Zamek Neuschwanstein był dla niego pomnikiem kultury i królewskości średniowiecza, którą czcił i chciał naśladować. Zaprojektowany i umeblowany w średniowiecznych formach, ale z najnowocześniejszą technologią tamtych czasów, jest jednym z najsłynniejszych na świecie budynków historycznych i ważnym symbolem niemieckiego idealizmu. Wnętrze zdobią cykle fresków z nordyckich i rycerskich legend.
Neuschwansteinstr.
87645 Schwangau
http://www.neuschwanstein.de
Linderhof
Choć z pozoru najskromniejszy – jest jedynym, który Ludwik II zdołał ukończyć za swojego życia, i w którym mieszkał przez dłuższy czas. W sali tronowej wzrok przyciąga zielony tron z zawieszonym nad nim baldachimem z zielonego jedwabiu i ozdobiony futrem z białych gronostajów. Wszystko skąpane jest w złocie oraz kunsztownych zdobieniach.
Od 1869 roku król Ludwik II kazał stopniowo „przebudować” dawną leśniczówkę swojego ojca w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu, aż w końcu powstał wspaniale umeblowany pałac rozkoszy w stylu francuskim XVIII wieku. Jest to jedyny duży projekt budowlany Ludwika II, który został ukończony za jego życia, a otoczenie również zostało zaprojektowane tak, aby odzwierciedlać ducha francuskiego absolutyzmu.Według planów Carla Josepha von Effnera powstał ostatecznie jeden z najwspanialszych parków XIX wieku, łączący elementy francuskiego baroku z angielskim ogrodem krajobrazowym: tarasy z basenami wodnymi, geometryczne rabaty kwiatowe, kaskada z fontannami spotykają się z naturalnym, nieregularnie zaprojektowanym parkiem. Ożywiają ją egzotyczne budowle, odzwierciedlające orientalną modę tamtych czasów (Dom Marokański, Kiosk Mauretański) oraz zamiłowanie Ludwiga do oper Ryszarda Wagnera.
W pałacowych ogrodach znajduje się Grota Wenus – największa w Europie sztuczna jaskinia, która odzwierciedla inscenizację pierwszego aktu opery „Tannhäuser” Ryszarda Wagnera. Stalaktytowa grota z jeziorem i wodospadem jest, oświetlona jest, zupełnie nowym jak na tamte czasy oświetleniem elektrycznym.Linderhof 12, 82488 Ettal
http://www.linderhof.de
Herrenchiemsee – Bawarski Wersal
Od 1878 roku Ludwik II kazał wznieść replikę Pałacu Wersalskiego na wyspie Herreninsel nad jeziorem Chiemsee. Miała to być „świątynia chwały” dla Króla Słońce Ludwika XIV, czyli pomnik absolutystycznej monarchii pozbawiony jakiejkolwiek funkcji praktycznej. Architekt Georg Dollmann musiał przestudiować model i zrekonstruować pomieszczenia, które dawno już przestały istnieć w Wersalu.
Główne sale stanowią szczytowe osiągnięcie XIX-wiecznej sztuki wnętrzarskiej, nieporównywalnie bardziej wystawnie umeblowane niż w Wersalu. Bogactwo i jakość porcelanowych mebli są bezkonkurencyjne. Również haft nigdy wcześniej ani później nie był widziany w takiej okazałości. Jeden z wielkich pomysłów XIX wieku – „uzupełnienie” stylów historycznych – znalazł swój najwspanialszy wyraz w tym obiekcie. Park zaprojektowany przez Carla von Effnera na wzór wersalski miał obejmować znaczną część wyspy. Do śmierci Ludwika II w 1886 roku ukończona została jedynie centralna oś z jej okazałymi fontannami. Pałac również pozostał tylko w formie głównego budynku. Muzeum Króla Ludwika II w Nowym Pałacu Herrenchiemsee zajmuje 12 sal na parterze południowego skrzydła pałacu. Wystawiono tu przedmioty osobiste, takie jak szata chrzcielna i maska pośmiertna, dokumentują biografię króla.
Pałac Herrenchiemsee był ucieleśnieniem marzeń Ludwika II o własnym Wersalu. Zafascynowany stylem francuskim z czasów panowania Ludwika XIV – Króla Słońce, Ludwik II nakazał pieczołowicie odwzorować przepych minionej epoki. Budowa i wyposażenie tej rezydencji pochłonęły ogromne środki, prawie rujnując skarbiec, powstało aż 13 wersji planów budowy.
Herrenchiemsee
Neues Schloss
83209 Herrenchiemsee
https://www.schloesser.bayern.de/
Dom Królewski w Schachen
Z zewnątrz wydaje się skromnym domkiem, ale wchodząc do środka ma się wrażenie, że jest się w baśni z 1001 nocy. Znajduje się tu Sala Turecka wzorowana na sali z pałacu sułtana Selima III. Witraże z kolorowymi ornamentami rzucające tęczowe blaski, bogato zdobione pozłacane ściany, fontanna, misternie haftowane stołki i otomany, cenny dywan oraz akcesoria, takie jak kadzielnice i kandelabry tworzą idealny obraz przypominający turecką rezydencję.
Król Ludwik II Bawarski zlecił budowę schroniska górskiego w Krainie Werdenfelser. Wybrał górę Schachen na południe od Garmisch-Partenkirchen, u podnóża masywu Wetterstein na wysokości 1866 m n.p.m. Oferuje ona jeden z najpiękniejszych widoków w Alpach Bawarskich. Ten mały zameczek powstał w latach 1869–1872 według planów Georga Dollmanna w konstrukcji szkieletowej w stylu szwajcarskiego schroniska. Budynek jest często nazywany „pałacem myśliwskim”, chociaż Ludwik II nie lubił polowań. W 2025 roku Dom Królewski w Schachen został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako część pałaców króla Ludwika II Bawarskiego. (gm)
Zdjęcie DZT
